Category: Word Wakker Nederland (Page 2 of 6)

Ga boeven vangen!

Je loopt over straat en ziet dat een oud vrouwtje lastig gevallen word door een groepje jongeren. Je wilt ingrijpen aangezien het je werk is om orde te houden op onder andere de straat, maar zodra je in actie komt word je uitgescholden en word je verteld dat je boeven moet vangen. Wat klopt er niet aan dit plaatje?
Ik hoor zo vaak over dat de politie word belemmerd in het uitoefenen van hun werk omdat het ondertussen wel lijkt dat zij een pestkop titel hebben. Ik lees berichten dat als de politie alleen maar aanwezig is, dat ze als lastig worden ervaren en onnodig terwijl ze er zijn om ieders veiligheid te handhaven. En als zij dan terecht ingrijpen wordt hen gezegd dat ze hun werk eens moeten doen.

De volgende verhalen heb ik bijvoorbeeld gehoord:

  • Wanneer ze opgeroepen zijn en op locatie hun auto snel moeten parkeren worden ze ingebouwd waardoor ze niet naar de volgende oproep kunnen.
  • Wanneer ze in actie komen worden ze met eieren bekogeld.
  • Wanneer ze bij een demonstratie preventief aanwezig zijn voor als de demonstranten beginnen met rellen als dat ze wellicht door tegenhangers worden lastig gevallen, worden ze gezien als lastig.
  • Wanneer ze iemand aanhouden voor het gebruik van een mobiel tijdens het autorijden, wat levensgevaarlijk is voor de persoon zelf en de omstanders, word hen verteld dat ze alleen maar op geld uit zijn.

Wat ik dan ook niet snap, is dat meestal de personen die het meeste over de politie klagen, ook zelf meehelpen aan de overtredingen of zich zelf ergeren aan het feit dat anderen de overtredingen begaan. Noem bijvoorbeeld het parkeren. Iedereen wil fatsoenlijk zijn auto kwijt kunnen, dus zodra er een auto dubbel geparkeerd staat is dat een zeer ergerlijk iets. Al helemaal als de auto het dichtste bij de entree van de locatie bevindt weten mensen niet van ophouden met klagen. Maar op het moment dat ze zelf dubbel geparkeerd staan en er een boete van ontvangen vinden ze dat de politie niet zo moet muggenziften en eens zijn werk moet doen.

Ze worden opgeleid om orde te handhaven en ze mogen, merk ik, niet eens een fatsoenlijk wapen gebruiken om de orde te behouden. Want op het moment dat ze alleen maar een wapen trekken hebben ze een heel proces te begaan met of het terecht was. Maar als je weet dat ze toch geen wapen gebruiken, waarom zou je ze dan nog serieus nemen? Je scheldt ze uit voor weet ik veel wat en in het ergste geval krijg je een nachtje cel. Boehoe.
Laat ze gewoon hun werk doen en geef ze het recht correct te oordelen in een situatie, daar worden ze tevens ook voor opgeleid. Al het geweld wat al een langere tijd verschijnt in het nieuws tegenover de hulpverleners is niet correct. Als je iemand zijn leven probeert te redden, dan wil je dat gewoon kunnen doen, zonder de angst om in elkaar gemept te worden of op ingereden te worden.

De wereld wordt steeds minder veilig bevonden, steeds meer mensen voelen zich bedreigd op straat. Maar als er politie ingezet word op straat om voor meer orde te zorgen en conflicten meteen aan te pakken, dan worden zij raar aangekeken en als vijand beschouwt. Nog even en wanneer je politie nodig hebt omdat je overvallen word, komen ze niet of te laat opdagen omdat ze dan alleen maar op het bureau blijven zitten. Wachtend op meldingen in plaats van preventief op locaties aanwezig zijn zodat ze snel in actie kunnen komen.

Daarnaast zijn de vele filmpjes die je tegenkomt van politie die zogenaamd een ander onterecht behandeld, wel toevallig begonnen wanneer het conflict al gaande was. Wat de filmpjes niet laten zien is dat de persoon de politie agent wellicht net bedreigd heeft, een mep verkocht heeft of vuurwerk naar hem heeft gericht. Je ziet alleen maar dat de agent probeert de persoon naar de grond te werken, om bedreiging te verminderen, zodat hij deze kan oppakken wegens ongeoorloofd gedrag.

Dit moet echt anders mensen.

“De politie is een overheidsdienst belast met de handhaving van openbare orde en veiligheid, het opsporen en onderzoeken van strafbare feiten, directe hulpverlening en het uitvoeren van aanhoudingen.” Wikipedia


Drama Nieuws

2 gewonden bij een schietpartij, auto aangereden door trein, vrachtwagen omgevallen, staking hier, gevallen vliegtuig daar. Nieuws tegenwoordig is naar mijn mening geen nieuws meer. Het lijkt wel alsof ze de drama omhoog schroeven in het nieuws, omdat het anders niet interessant meer zou zijn. Echter zou ik het interessanter vinden als gemeld word hoeveel ouderen die dag geholpen zijn om over te steken dan dat ergens in een land (ver weg) een staking is.

Maar goed nieuws is niet interessant. De media wordt momenteel overladen door negativiteit zowel in de reacties als wat je tegen komt. Maar kijk eens goed rond, want mij is toch wel iets opgevallen wat anders zou moeten. Als iemand een persoonlijk doel bereikt heeft van bijvoorbeeld 20 kilo afvallen word daar nagenoeg niets over gezegd. Maar als dezelfde persoon door een onbekende zonder reden aangevallen word zul je merken dat binnen een mum van tijd iedereen erover gehoord heeft.

Waarom word er zo negatief gekeken naar de wereld? Het is niet raar dat als men naar zijn/haar leven kijkt ze alleen maar de mislukkingen zien, want slecht nieuws geeft aandacht en goed nieuws wordt nagenoeg genegeerd, als het al niet afgekraakt wordt door anderen. Het is niet raar dat men denkt dat er niets goeds bestaat in de wereld aangezien ze alleen maar het slechte te zien krijgen en het is niet raar dat men steeds minder mooie gebaren maakt naar anderen, want omdat je het nergens ziet gebeuren, is het de norm ook niet meer. En je wilt toch ook niet de enige zijn!

Nu snap ik ook wel dat als je als nieuwsbrenger niet als enige alleen maar zoetsappige berichten kan delen, want de mensen zijn dat dusdanig niet gewend dat je daardoor je publiek verliest. En natuurlijk gebeuren er op een dag ook wel wat naardere dingen. Maar vaak als ik eens het nieuws kijk, lijkt het alsof ze zoeken naar slecht nieuws en dit dusdanig uitmelken dat je 3 dagen later nog kijkt naar beelden van dat ze een vermist persoon zoeken. Het is overdreven, het is drama en ik vind het soms daarom ook dat ze zelfs over lijken gaan.
Hetzelfde als dat er hypes lijken te zijn over welke doelgroep het slachtoffer zijn. Dan is er een reeks van treinen, dan een reeks van vliegtuigen en dan zijn er weer overvallen die gepleegd worden.

Hart van Nederland lijkt gelukkig nog wel te kijken naar de positieve gebeurtenissen binnen Nederland en wellicht is er de hoop dat meerdere nieuwsmedia dit voorbeeld volgen. Want zeg nou zelf, hoe meer we met positief nieuws omringt worden, hoe groter de kans wordt dat wij als samenleving eindelijk positief in het leven staan en over anderen gaan denken waardoor de wereld stukje bij beetje weer positiever kan worden.


Klant onbeschoftheid

Zoals in een eerder geschreven blog Klantvriendelijkheid omschreven doet een beetje beleefdheid een hoop in de ervaring van omstanders. We wensen als klanten dan ook met respect behandeld te worden en worden het liefst als VIP behandeld. Een wens die niet al te onredelijk is.

Toch vraag ik mij af waarom dan zoveel klanten het personeel behandelen alsof ze maar nietige werkers zijn, met als enige levensdoel om hun klanten te dienen. Ik heb meerdere keren meegemaakt als caissière, en ook meerdere keren andere caissières zien meemaken, dat ze totaal genegeerd worden door de klant omdat de klant aan de telefoon zit. De caissière is ze nog geen blik waardig en als ze dan een door de baas opgelegde vraag stellen, bijvoorbeeld of de klant zegeltjes wil, word de caissière met snauwende zinnen toegesproken. Hoe durft ze de klant te onderbreken in zijn gesprek?

Als er een trein niet verder rijd door storing of andere reden, let dan eens op hoe de conducteur het te verduren heeft met al die schreeuwende klanten om hun heen.
Ook heb ik eens meegemaakt als vakkenvuller dat iemand besloot zijn gewenste vlees uit de kratten te zoeken, in plaats van in de vakken die ik aan het vullen was. Op zich prima, maar als je op die manier een stuk of 15 kratten met inhoud laat vallen, vind ik het onbeschoft dat je gewoon zonder pardon door loopt daarna.

De vingerknip is ook iets wat ik als respectloos beschouw. Dat in een restaurant de ober geroepen word om een drankje te bestellen is prima, maar je bent niet de enige klant en om dus met je vingers te knippen en naar je glas te wijzen is niet normaal gedrag.

Natuurlijk, worden de mensen betaald om de klanten te helpen. Maar dit maakt hun niet jouw slaven en ze verdienen gewoon het respect dat je ook van hen verwacht.

“Behandel een ander zoals je zelf behandeld wenst te worden”


Agendacrisis

Je zit gezellig een kopje koffie te drinken wanneer je op je horloge kijkt. “Is het al zo laat?” Vraag je verontwaardigd. “De tijd is gevlogen, dit moeten we snel maar weer eens doen!” Jullie agenda’s komen te voorschijn en jullie prikken een datum over 4 weken, jullie agenda staat verder namelijk helemaal vol gepland.
Voor jaren wist ik niet beter dan dat dit de enige manier was om mensen te zien. Elke minuut helemaal vol plannen en vooral zo ver van tevoren als mogelijk afspraken maken, omdat men minstens 4 weken de tijd nodig heeft om tijd te maken.

Toen ging ik de randstad uit en merkte dat het ook anders kan. Men kwam ineens spontaan langs en liep de achterdeur in om een bakje te komen doen. Echter nu ik weer in de randstad woon, mis ik die spontaniteit. Ineens moet ik weer vooruit plannen, terwijl ik alleen maar de vrijheid wil ervaren van langs gaan bij mensen en bezoek hebben op momenten die niet (lang) gepland staan.
De vrijheid hebben dat als je zin hebt om even een terrasje te pakken, dat je iemand gewoon kan bellen en beiden binnen een half uur daar zijn. Niet hoeven af te spreken wat je over 3 weken doet, om vervolgens zo rot in je vel te zitten dat je eigenlijk geen zin hebt om te gaan.

Maar wat nu de reden is dat dezelfde spontaniteit amper bestaat is mij een raadsel. De redenen die ik overwegend hoor zijn dat mensen het veel te druk hebben, iets wat wijst op een gevoel van druk zijn waarover ik schreef in Haast. Een andere reden die ik vaak hoor is dat het dan nooit gelegen komt en men hun plannen niet willen aanpassen. Net als dat men niet wilt mededelen aan de spontane bezoek dat het niet uitkomt of zelf voor een dichte deur te staan. Ook heb ik de reden gehoord dan men niet gasten wil ontvangen zonder de tijd gehad te hebben eerst op te ruimen.

Toch lijkt het dat de meerderheid het leuk zou vinden om de spontaniteit erin te houden. Als je dan bang bent voor een dichte deur te staan of ongelegen te komen kun je uiteraard ook eventjes vooraf bellen. Zo weet je of iemand thuis is, kan die persoon eventueel het huis aan kant maken en heeft men de tijd om eventuele “plannen” te verplaatsen.
Het voordeel van een spontaan bezoek is dat je zo toch vaker onder gezelschap bent wat toch een gevoel geeft aan de bezochte dat hij/zij belangrijk voor je is. Net als dat voor degene die bezoekt het een ontspannen gevoel kan geven zowaar eens niet binnen een schema te leven maar vrij te zijn.

Ik hoop dat de tijd weer zal komen waarbij de achterdeur open staat en mensen spontaan op bezoek komen voor een kopje koffie en eventueel zelfs mee te eten.. Dat lijkt mij zeer gezellig.


Ieder zijn of haar rol

Eindeloos hoor ik over de discussie dat vrouwen gelijk moeten zijn aan mannen en daar ben ik het mee eens. Echter dat ik verhalen hoor over bijvoorbeeld een vrouw in een hoge functie die ontslag neemt omdat zij niet gekozen is tot grote baas, als je zoiets doet met als reden dat er geen vrouw gekozen is maar notabene een man, vind ik dat je het toch wel erg ver zoekt en zelfs discrimineert.

Dingen waar ik ondertussen gek van word zijn bijvoorbeeld;

  • Dat er mensen claimen geslachtloos te zijn alleen omdat ze bepaalde typische geslacht interesses niet delen zoals bijvoorbeeld met poppen of auto’s spelen,
  • Dat een vrouw verwacht hoog in de rangorde van werk te komen, en zodra ze daar als hoge functie hebbende zit, besluit een kind te nemen en wel het begrip verwacht dat bij een kuchje van haar kind zij thuis zou mogen blijven,
  • Dat kinderen verboden worden om typisch geslachtsgerelateerde speeltjes te kunnen krijgen zoals bijvoorbeeld met de happy meal gebeurd was.

De tijd dat de geslachten gescheiden zijn, onder dat de vrouw thuis blijft en voor de kinderen en het huishouden zorgt, met vergelijking met dat de man 42 uur per week werkte om ervoor te zorgen dat zijn gezin financieel onderhouden kon worden, is al lang voorbij. En dat terwijl deze takenverdeling een zeer natuurlijk en menselijk concept is.
Dan vraag ik mij dus af waarom vrouwen zo hard vechten om zelf te werken en de hoogste functie te bereiken en verwachten dat de man thuis blijft om voor het huishouden te zorgen naast hun werk, net als de vrouw dat doet. <Onderzoek heeft zelfs bewezen dat bij mannen die veel helpen in het huishouden, de testasteron gehalte daalt en daarmee depressieve klachten ontwikkelen.> En dan word weer afgevraagd waarom deze zelfde mannen niet zo energiek en wilskrachtig meer zijn als toen ze ze als eerst ontmoette. We doen het ze zelf aan.

Naar mijn mening moeten we de mannen de mannen houden in een gezin en de vrouw een vrouw. Wat absoluut niet inhoud dat er geen respect zou moeten zijn voor elkaars rollen. Hoe vaak ik niet respect naar mijn oma heb omdat een voorwerp dat ik maar niet schoon krijg zij de truucjes van kent en zo schoon heeft. Het huishouden doen is ook een vak, eveneens als voor kinderen zorgen. Maar dat betekent niet dat je als man was door het huis kan laten slingeren en overal een bende van kan maken zonder het op te ruimen omdat het haar taak is.

In het wild heeft ook elk dier, elk wezen een rolsverdeling die geslachtsafhankelijk is. En het feit is dat wij mensen een oorspronkelijke ontwikkeling hadden (in de oertijd) van dat de man joeg, en de vrouw verzamelde en voor de kinderen zorgde.
Alle vaardigheden van de mens zijn hierop terug te leiden. Net als dat de man overwegend beter is in diepte inschatten en technischer is dan de vrouw, maar zo is een vrouw veel gevoeliger voor kleurverschillen en kan zij overwegend beter communiceren omdat ze gevoeliger is voor bijvoorbeeld (emotionele) non-verbale communicatie. Ieder geslacht heeft zijn of haar eigen basis en ik snap niet waarom de mensheid zo hard aan het werken is om ons een enkel geslacht te maken.

Nu zijn er uitzonderingen in mijn laatste stelling. Zo ben ik als vrouw ook technisch weg gelegd, kan ik diepte prima inschatten en kan niet met kinderen omgaan. Er vind een verschuiving plaats in de typische vaardigheden van de geslachten, maar leef met de vaardigheden die iemand heeft en probeer elkaar niet te veranderen.

Overwegend zal een man altijd een man blijven, en een vrouw altijd vrouw.


« Older posts Newer posts »

© 2020 Janelin

Theme by Anders NorenUp ↑